bout.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Wat nog meer?
     

    Mijn favoriete spelletjes

     
     
    Teller
    Je bent op dit moment (unieke) bezoeker nummer  download web counter  sinds 22 juni 2006.
     
    De site is door jullie in totaal al   Web Page Hit Counter  keer bekeken.
    Lezen
    Ik lees momenteel
    Het stille huis
    van
    Ruth Rendell
     
    Dag en tijd
     
     
    Agenda
    Agenda
     
    November
    04/11    Liesbeth
    07/11    Chantal
    09/11    Open podium
    09/11    Astrid en Leo
    10/11    Marijke
    12/11    PsyQ
    14/11    Fem mee naar dansles
    17/11    Aankomst Sinterklaas
    17/11    Guido en Lia
    21/11    Verslagavond?
    24/11    Marc en Marianne
    26/11    Verslagavond?
     
     
    December
    01/12    Familie-bijeenkomst
    03/12    Tandarts
    05/12    Sinterklaas
    10/12    Psychiater
    12/12    Schoonheidsspecialist
    15/12    Diana en Reinier
    16/12    Verjaardag Rinus
    25/12    Kerst
    26/12    Kerst
    31/12    Oud en Nieuw
     
    Januari
    01/01    Sirtaki
    17/01    Carla
    19/01    Ard
    Het gebeurt niet vaak, maar vandaag heb ik ff een berichtje voor insiders (lees: mijn zeer directe vriendenkring) die op mijn weblog meelezen.
     
    Ik was daarstraks bij Daan op visite.
     
    (Mijn vriendin Daniëlle is namelijk zwanger, en was daarnogal ziek van (alleen letterlijk hoor, want ze is er heel blij mee).)
     
    Het gaat een stukje beter met haar. Ze is al drie daagjes een beetje in huis aan het schuifelen, ze eet weer "normaal" en de baby's groeien goed. (ja, je leest het wel goed: meervoud)
     
    Wil je meer weten, mail me dan, want er is een website waar je kunt kijken.
    Lees meer...
    We gingen naar de Efteling 
     
    Met een stuk of wat volwassenen (11 om precies te zijn) en een stuk of wat kids (6 kinderen om precies te zijn, variërend in de leeftijd van 8 tot 63 maanden (reken maar uit, hihi )).
     
    De Efteling is voor ons (in ieder geval mijn gezin, maar volgens mij ook voor onze vrienden) ons favoriete pretpark en we gaan er dan ook (bijna) ieder jaar wel naar toe (soms twee keer per jaar). Maar ja, vanwege kosten, afstand en 'je wil ook wel eens ergens anders naartoe', blijft het meestal bij 1 keer per jaar.
     
    Nu kan ik wel gaan vertellen wat we allemaal gedaan hebben, het sprookjesbos, Droomvlucht, Elise's eerste (en meteen succesvolle) keer in Villa Volta, en natuurlijk eindelijk De Vliegende Hollander (die erg gaaf is overigens), etc., etc., maar dat schiet niet zo op en dat geloven jullie vast allemaal wel.
     
    Deze keer hebben we echter iets bijzonders gedaan. Iets wat voor ons de eerste keer was. Iets waar ik hier graag over wil vertellen:
     
    we zijn gebleven tot na sluitingstijd
    en hebben er toen genoten van het dinerbuffet
    in het theaterrestaurant.
     
    Nou mensen, dat was leuk!
     
    Het eten is er lekker, gevarieerd en niet te duur (grote mensen € 19,50 p.p. (excl. drank) en kleine mensen € 9,50 p.p. (excl. drank)). (Reserveren hoeft niet, maar kan verstandig zijn.)
     
    Het is wel enorm gericht op kinderen: er lopen figuren uit de Efteling rond tijdens het eten, zoals bijvoorbeeld Pardoes, en uit de Sprookjesboom.
     
    Zo waren er tijdens het eten de boze wolf, de heks van Hans en Grietje, Langnek en Klein Duimpje. Voor kinderen en ouders heel herkenbaar (als ze wel eens naar de tekenfilmpjes kijken).
    4 van de 6 kinderen en 8 van de 11 volwassenen waren er nog bij tijdens het eten (de rest ging naar huis), en zij (de kleintjes), en wij (de groten), hebben genooooooooooten.
     
    Klik hier voor foto's -->
     
    Lees meer...
    O, het was gisteren een moeilijke dag, een dag van tegenstrijdigheden.
     
    Gisteren werd Bas begraven
     
    Bas had slokdarmkanker, en is slechts 39 jaar geworden.
    Bas was een levensgenieter tot en met, en zo was zijn begrafenis ook.
     
    Er was mooie muziek, er waren veel vrienden, en het lenteweer waar hij zo van hield, was ook geregeld.
    Twee dingen, naast de mooie speeches en zo, vond ik zeer emotioneel: het liedje dat zijn zoontje (4 jaar oud) voor hem uitgezocht had over een tjoe-tjoe-treintje naar dromenland, en een boodschap van Bas zelf, die hij ingesproken had. Daarin vertelde hij hoe jammer hij het vond dat hij ziek was geworden en hoeveel hij van zijn vrouw en zoontje hield. De tranen springen weer in mijn ogen als ik het hier nu zo type. Het was zo bizar om zijn stem nog te horen. Maar het is zó goed voor zijn zoontje, voor later, dat die band bestaat.
     
    We hebben ook allemaal een A4-tje vol herinneringen gemaakt voor dat lieve manneke, waarin we hem vertellen hoe wij zijn papa herinneren. Met foto's en teksten, zo lief gemaakt. Daar heeft hij later nog veel aan denk ik.
     
    Bas had liever vrolijke gzichten gezien op zijn eigen begrafenis, maar dat kan ik niet hoor. Ik huil altijd tranen met tuiten bij dat soort dingen. Ik ben sinds mijn zwangerschap zo'n emotionele kip, ik kan er niks aan doen.
     
    De high tea met lekkere hapjes, een vrolijke dixieland-band en een proost met champagne, was zeker beter dan de gebruikelijke, saaie koffie met cake en/of broodjes. Daar was niks treurigs aan. Was Bas erbij geweest, dan had hij genoten. Er was nog een diaprojectie met allemaal foto's van Bas, gezond en ziek, uit zijn jeugd en van nu, alleen en met dierbaren. Die had hij helemaal zelf nog uitgezocht. Mooi om te zien.
     
    De begrafenis zelf was erg kort. Een kleine speech van zijn vrouw, en alle kinderen die een witte ballon in de lucht lieten.
     
    Ach Bas, wat was je toch een schat...
    en wat heeft je vrouw het goed gedaan!
     

     
    Lees meer...
     
    In Memoriam
     
    Bas
    1967 - 2007
     
     
     
    Lieve Bas,
     
    Je mocht helaas maar 39 jaar oud worden.
    Gelukkig heb je je lieve vrouw en zoon nog leren kennen, en zij jou.
     
    Ik zal je missen.
    Je was een lieve, behulpzame vriend.
    Lees meer...
    Het zit even niet mee in huize Bout. Ik heb de laatste tijd alleen maar sombere berichten te melden, en te verwerken.
     
    Pas schreef ik over onze vriend Bas, die slokdarmkanker heeft. Het gaat niet zo goed met hem. Hele goede vrienden van ons zijn nu naar hem toe, om hem, maar met name zijn vrouw bij te staan.
     
    De dochter van onze goede vrienden, Roos, is bij ons aan het logeren. Ze is pas 21 maanden en zou alleen maar in de weg lopen.
    Elise vindt het erg leuk dat Roos hier is. Roos trouwens ook. Wij ook hoor.
     
    Ikzelf heb het er ook wel moeilijk mee. Ik weet hoe ziek Bas is, en dat is niet leuk. Aan de andere kant vind ik het fijn dat wij zo indirect ook iets voor Bas kunnen doen.
     
    Maar hopelijk kan Roos gauw weer terug naar huis.
    Lees meer...
    Een dag met een lach en een traan
     
    Gisterenavond hadden we een verjaardag van een hele goede vriend van ons, Edwin. En het was echt een heel goed feestje, in een hele leuke kroeg in Den Haag. Vandaag vieren we de verjaardag van mijn moeder, ze werd afgelopen dinsdag 60.
     
    Met de leuke herinnering van gisteren nog in mijn hoofd en de mooie vooruitzichten van vanmiddag in gedachten, stond ik vanochtend vrolijk op. Ik zette koffie, smeerde brood. De tv ging aan voor Elise, de pc voor mij. Ard ligt nog lekker in z'n bed, die mag uitslapen vandaag.
     
     
     
    Tot zover ging alles goed. Tot ik mijn mail ging checken. Ik vond in mijn mailbox een mailtje van Marit over haar man Bas. Bas heeft terminale slokdarmkanker met uitzaaiingen naar zijn ruggewervel. De tumor op zijn ruggegraat was inmiddels zó groot geworden dat zijn ruggegraat nog maar enkele millimeters dik was, de rest was weggevreten door de tumor. Vandaag kwam dan het bericht dat Bas een dwarslaesie heeft...
     
    Bas is 39, zijn vrouw wordt deze maand 37, hun zoontje wordt deze maand 4. Zo'n bericht geeft je de koude rillingen. We wisten al heel lang dat dit zou kunnen gaan gebeuren, maar nu het zover is, ben ik toch weer geschrokken, en verdrietig. Ik heb ineens niet meer zo'n zin in mijn moeders verjaardag...
     
    Maar er was ook goed nieuws van Marit. Nu Bas een dwarslaesie heeft, heeft hij geen pijn meer van die tumor. Dat is toch wel positief, een geluk bij een ongeluk zullen we maar zeggen. Bas heeft de afgelopen twee dagen meer gelachen dan in een lange tijd. En Marit en Bas zijn altijd zó positief, ze zien hier ook nog goede dingen in. Dat moet ik dan ook maar doen. Dus ik veeg mijn tranen weg en schrijf hier dus mijn eerbetoon aan Bas en Marit!
     
    Lieve schatten, ik denk aan jullie, dat heb ik ook al op Bas z'n website gezet. Jullie knokken al jaren en gaan er nog steeds voor. Ard en ik hebben grote bewondering voor jullie!
     
    (Willen je meer lezen over Bas? Kijk dan bij mijn linken, dan vind je daar zijn website.)
    Lees meer...
    En alsof we er niet genoeg van konden krijgen dit weekend, hadden vandaag we nog een kinderverjaardag:
     
    Luca vierde zijn verjaardag
     
    Luca is het zoontje van goede vrienden van ons en hij is nu:
    Mascha en Paul, en Luca natuurlijk: gefeliciteerd!
     
    Het was een gezellige verjaardag, met familie en vrienden. Het gebak zag er lekker uit, maar ik ben er braaf afgebleven. Ard en ik hebben lekker gekletst met Roos (een goede vriendin van Mascha en Paul) en Elise heeft zich vermaakt met een puzzeltje van zichzelf (connect-the-dots), de duplo van Luca en de chips en de toastjes. Al met al een leuke zondagmiddagbesteding op een regenachtige dag.
    Lees meer...
    Ik heb toch zulke lieve collega's!
     
    Afgelopen vrijdag heb ik een onwijs leuke afscheidsborrel gehad met hen.
     
    Eerst verzamelde iedereen zich op het werk (bij de klant waar ik mijn laatste opdracht had) en toen gingen we met z'n allen de binnenstad van Den Haag in. Op het Plein hadden ze wat statafeltjes bij een leuke kroeg gereserveerd.
    De nodige biertjes zijn bij mij naar binnengevloeid, want ik hoefde niet terug te rijden: Ard kwam mij ophalen na zijn werk. Ook Elise was erbij, en de opdrachtgeefster had haar dochter van 5 bij zich, dus die twee vermaakten zich al gauw prima.
     
    Ik heb van alle collega's ook nog een gave kaart gehad met allemaal mooie wensen en groeten erop. En naast de gezelligheid en de drankjes heb ik nog een mooie afscheidsspeech gehad en een paar gave cadeau's: een webcam voor mijn pc-tje en spulletjes van Oil & Vinegar.
     
    layout for myspace

     

    Beide waren een schot in de roos. (Later bleek dat dat kwam omdat ze achter mijn rug om aan Ard gevraagd hadden wat ik zou willen hebben. Een stelletje sneakhazen zijn het!!!)
     
    Ik heb onzettend leuk met jullie samengewerkt.
     
    En ik heb een wereldavond gehad!!
     
    Bedankt Anja, Emiel, Kim, Raymond, Pascal, Alex, Jorryt, Thomas, Iwan, Roland, Rehsma, Ingeborg, Marleen, Christiaan, Dwight, Kim, Lucia, Jolanda, Sandro, Frans, Bouke, Christian (en Ard, Elise en Elke).
     
    We houden zeker contact.
    (Over een tijdje kom ik nog wel eens een keer op de vrijdagmiddagborrel langs.)
    Lees meer...
    Roos heeft bij ons gelogeerd
     
    Van donderdag 18.30, tot zondag 15.30 was Roos bij ons. Roos is de 15 maanden oude dochter van goede vrienden van ons. Haar papa en mama hadden een motorweekend, en Roos is nog niet oud genoeg om achterop te zitten.
     
    Donderdagavond werd Roos gebracht, met z'n zessen hebben we lekker eigen gemaakte nassi gegeten. Daarna volgde er voor Ard en mij een informatie-avond op Elise d'r school. Onze vrienden hebben toen op Roos en Elise gepast, en hen op bed gelegd. Niet lang nadat wij weer thuis kwamen, gingen zij naar huis om hun motorweekend te beginnen met een on-onderbroken nacht. Wat een luxe, voor hen, voor ons begon nu het feest pas.
     
    Op Roos passen is eigenlijk in 1 woord: FEEST
    Op vrijdagochtend was er even een machtsstrijd tussen Roos en mij, maar die heb ik, uiteraard, gewonnen. Daarna verliep alles soepel. Roos was gezellig, niet lastig, vrolijk, speelde met Elise, etc. Natuurlijk miste ze haar ouders wel, maar met een beetje afleiding was dat gelukkig zo weer vergeten. Roos was ook helemaal weg van onze jongste kat, en die kat is gelukkig ook helemaal kinderfan, dus dat was dolle pret. Al met al een geslaagd experiment, voor alle partijen, want de ouders van Roos hebben een leuk motorweekend gehad.
     
    Wil je de lange versie van dit verhaal lezen? -->
    Lees meer...
    Leuke dingen doen met vrienden is een van mijn favoriete bezigheden. Gisteren deed zich weer een mooie gelegenheid voor, we gingen naar:
     
    Beatstad 2006
     
    Beatstad is een concert op het Malieveld in Den Haag voor mensen uit Den Haag e.o. Dit houdt in dat je kaartjes alleen in Den Haag e.o. kunt kopen. Maar, zo staat op de site, "je kent vast iemand die daar woont" als je er toch graag bij wilt zijn.
     
    Het was de 2e keer dat Beatstad geörganiseerd werd. Met dit jaar de bands:
    17.45 – 18.30 Racoon
    19.00 – 20.00 Van Dik Hout
    20.30 – 21.30 Krezip
    22.00 – 23.00 Bløf
     

     
    8 mensen verzamelden zich om 15.30 uur bij vrienden in Rijswijk. Daar heb ik meteen mijn auto maar laten staan, want de verwachting was dat in het centrum van Den Haag het wel druk zou zijn met parkeren, en het is duur.
     
    We aten eerst nog wat, lekkere plakrijst met gemarineerde kipfilet en groente, en gingen toen met de tram op weg.
     
    We begonnen met een heel klein beetje regen, maar de voorspeling was windkracht 8 en veel regen, dus we hadden ons op het ergste voorbereid. De wind was inderdaad stevig, maar de regen bleef geheel uit op die eerste paar druppels na. Wat een geluk!
    Ondanks die voorspelde windkracht 8 ging alles goed, en mochten de bands gelukkig toch spelen. (Bij meer dan windkracht 8 moesten ze stoppen, wegens instortingsgevaar van de gebouwde stellages.) En we stonden gelukkig met de wind in onze rug, dus hadden er ook niet zo veel last van.
     
    Mijn indruk van de bands (zwart is tekst van de site van Beatstad, paars is mijn commentaar):
     
    Waarschijnlijk Nederlands meest veelbelovende band van dit moment.
    Goede band, goed gespeeld, je kon zien dat ze er zelf ook van genoten. Helaas nog niet veel bekende nummers, maar dat komt vast nog wel. Het swingde in ieder geval de pan uit.
     
    Dé band die nog steeds patent heeft op de aller-grootste Nederlandstalige hit ooit! (= Stil in mij.)
    Tja, echt spetterend was het niet. Kwalitatief was het goed, je merkte dat ze veel ervaring hebben, spelen mooi, improviseren vloeiend, etc. Maar er miste dat "je ne sais quoi", die vonk, de x-factor. Het leek wel of ze op 33 toeren speelden ipv 45. De pit ontbrak, het aantal bekende nummers viel ook tegen. Jammer.
     
    De band van zangeres Jacqueline Govaert die staat als een huis. Ook Krezip laat een spoor van succesvolle singles achter.
    Hier had ik niet zo veel van verwacht. "Krezip, is dat niet die band voor meisjes van 14?" Zo, dat neem ik terug! Krezip speelde de sterren van de hemel, lekkere stevige rock, mét pit en plezier. En een opwaaiend rokje...
     
    De band met de meeste albumverkopen van Nederland (in Nederland).
    Helemaal geweldig! De spetters vlogen er van af en de down-to-earth houding van zanger Pascal was leuk: "ff een foto van jullie maken voor mijn moeder" en "zo'n grote mensenmassa blijft spectaculair en went nooit". Bijna alleen maar bekende nummers. Het wachten en lange staan in weer en wind zeker waard.
     
    En toen was het 23.00 uur. Eer je van het terrein af bent, bij je auto bent en dan naar huis... pff... Ik was om 0.30 uur thuis en kijk met een tevreden gevoel en spierpijn van het lange staan terug op een zeer geslaagde avond.
     
    Het was gaaf!
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl