bout.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Wat nog meer?
     

    Mijn favoriete spelletjes

     
     
    Teller
    Je bent op dit moment (unieke) bezoeker nummer  download web counter  sinds 22 juni 2006.
     
    De site is door jullie in totaal al   Web Page Hit Counter  keer bekeken.
    Lezen
    Ik lees momenteel
    Het stille huis
    van
    Ruth Rendell
     
    Dag en tijd
     
     
    Agenda
    Agenda
     
    November
    04/11    Liesbeth
    07/11    Chantal
    09/11    Open podium
    09/11    Astrid en Leo
    10/11    Marijke
    12/11    PsyQ
    14/11    Fem mee naar dansles
    17/11    Aankomst Sinterklaas
    17/11    Guido en Lia
    21/11    Verslagavond?
    24/11    Marc en Marianne
    26/11    Verslagavond?
     
     
    December
    01/12    Familie-bijeenkomst
    03/12    Tandarts
    05/12    Sinterklaas
    10/12    Psychiater
    12/12    Schoonheidsspecialist
    15/12    Diana en Reinier
    16/12    Verjaardag Rinus
    25/12    Kerst
    26/12    Kerst
    31/12    Oud en Nieuw
     
    Januari
    01/01    Sirtaki
    17/01    Carla
    19/01    Ard
    Wij hebben geen drie-persoonsbank, maar een twee-katsbank. Meer past er niet bij.
     
     
    Lees meer...
    Het is rustig in huize Bout. Mijn kiespijn is nagenoeg over (nog wat na-pijn), dochterlief is gewoon naar school geweest de afgelopen dagen, en even lekker bij haar oppasmoeder spelen. En ik ben lekker in weblogland aan het struinen.
     
    Om toch wat te schrijven, heb ik een ABC-tje gemaakt.
     
    Dat had ik ooit bij Wanda gezien, en ik dacht, dat is leuk, dat doe ik ook een keer.
    Ik heb het ABC-tje toen al gemaakt, en bewaard voor een slome dag. Vandaag dus. Bij deze.
     
    De A is van Ard, met wie ik ben getrouwd.
    De B is van Bout, mijn achternaam.
    De C is van CSI, dat kijk ik op tv.
    Las Vegas, Miami of New York, dat maakt me niet uit.
    De D is van drop, mijn grootste zonde. 
    De E is van Elise, onze fantastische dochter. 
      De F is van fietsen, een van de weinige
    sportiviteiten die ik niet onaardig vind.
    De G is van Griekenland, daar ga ik graag naar toe.
    Veel zon, lekker eten, fijne mensen, mooie taal, prachtig land. 
    De H is van Hanneke,
    die zo goed op Elise past als ik het niet kan. 
    De I is van Italië en Italiaans;
    mooi land, lekker eten. 
    De J is van jazz, daar hou ik niet van.
    De K is van koken met vrienden, een hele fijne hobby.
    De L is van lezen, want dat doe ik graag. 
    Maar eigenlijk alleen thrillers.
     De M is van Mah Jongg,
    een van mijn favoriete spelletjes.
    De N is van negatief,
    daar doe ik zo min mogelijk aan. 
    De O is van opvoeder,
    mijn voornaamste taak op dit moment.
    De P is van positief denken, want dat doe ik graag. 
    De Q is van PsyQ (sorry hoor, beetje sjoemelen met deze moeilijke letter),
    waar ik onder behandeling ben voor mijn ME.
    De R is van rust, dat heb ik veel nodig.
    De S is van Susanne, Suus, “ik zei de gek”,
    maar ook van Smurf, onze kater. 
    De T is van Tommie, onze andere kater. 
    De U is van UWV,
    mijn grootste nachtmerrie op dit moment.
    De V is van vermoeidheid,
    iets waar ik te veel last van heb. 
    De W is van weblog,
    daar waar je nu bent. 
    De X is van X-factor.
    Daar heb ik zelf heel veel van, maar ik hoef niet op tv. 
    De Y is van Y-chromosoom, die heb ik niet,
    want dan was ik een jongetje geweest.
    De Z is van zomervakantie, die gaat nu beginnen.
     
     
    Noem jij aub ook een letter waar je iets speciaals over te melden hebt.
    Lees meer...
    Zo te zien dacht onze kat Smurf: Ik ga kamperen.
     
     
     
    Lekker relaxen voor de tent.
    Lees meer...
    Omdat ik vandaag niet zo veel te melden heb, omdat ik nog graag even tijd besteed aan het verbouwen van mijn weblog, omdat ik er geen excuus voor nodig heb, volgt nu
     
    een grap uit de oude doos
     
     
    Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij, als 30-plussers, nog leven?
     
    Volgens de theorieën anno nu zouden we toch al lang dood moeten zijn? Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag. Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium. Boven aan een trap was geen hekje, wie te ver ging kukelde naar beneden. Of als er wel een trapje was, dan was het zo'n harmonica-model, waar je vingers gewoon tussen kwamen als je ze niet op tijd wegtrok.
    Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten. Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen. Het stond ook allemaal in het gootsteenkastje, waar geen slot op zat.
     
    Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg. Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en probeerde je je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je. Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets. Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles. Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken was het nog net zo vers als in de winkel. Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.
     
    Een kauwgom legde je 's avonds op het nachtkastje en stak je 's morgens weer in je mond. Op school hadden ze maar één maat bank en met zo'n heerlijk gevaarlijke klep eraan. Schoenen waren meestal al ingedragen door je broer, je zus en/of je neef.
    Je fiets was of te groot of te klein. Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken. We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM mee!
     
    Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjes-verzamelplek. Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies, computer of internet. Wij hadden vrienden! En als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.
    De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.
     
    We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon 'ongelukken' en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.
    Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan een lieveheersbeestje op je jas knoopte.
    Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren. We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.
     
    Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden. De meester had altijd gelijk.
    We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag. We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.
    Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter! Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!
     
    Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.
    Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid. We hebben moeten leren er mee om te gaan. Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.
     
    Hoor jij ook daar bij? GEFELICITEERD! WIJ WAREN HELDEN!
    Geboren na 1980? NU WEET JIJ, ZACHTEWATTENKIND, OOK WEER EENS WAT!
    Lees meer...
    Meestal kijk ik niet op YouTube, maar vandaag dus wel. En ik heb meteen hun langste filmpje gevonden geloof ik, 7 minuut 40! Het is een compilatie van reclames voor de Mac van Apple. In de reclame gaat het over Mac versus PC. Erg grappig zo'n serie.
     
    Nu is alleen de grote vraag: hoe krijg ik dat nu op mijn weblog?
    Ik ga dit nog verder uitzoeken.
     
    UPDATE
     
    Hoera, het is gelukt, met dank aan Ard. De clou zat 'em in het weglaten van een gedeelte van de embedded code, raar maar waar. Nu ben ik blij dat ik een halve nerd ben.
     
     
     
    Lees meer...
    Nou ik weet al wat we eten vanavond.
    Even in de oven en klaar.
     
    Lees meer...
    In het nieuwe jaar is het uiteraard ook nog tijd voor een nieuwe pol. Die staat inmiddels in het menu.
    Hieronder staat de uitslag van de oude poll. De resultaten spreken voor zich.

    Waar ben jij bang voor?

    (Bijna) alles dat kruipt en/of vliegt

    Inbrekers

    Achtbanen

    Spreekbeurten

    Anders

    7

    4

    4

    3

    5

    30.43%

    17.39%

    17.39%

    13.04%

    21.74%

    Lees meer...
    Leuke link met humoristisch (Engelstalig) filmpje over ondertiteling: klik hier.
     
    Lees meer...
    Van mijn goede vriend Ed kreeg ik nog een tip door voor een leuke baan. Helaas voldoe ik niet aan de gestelde eisen.   Jij wel?
     
    Lees meer...
    Tja, wat mij nou vanochtend weer overkwam...
     
    Smakelijk is het niet. En het het laat zich het netste inleiden met een mopje.
     
    Twee brabanders zitten samen te snacken.SmileyCentral.com 
    Zegt de één tegen de ander: "Zeg, lette gij eigenlijk wel'us op oew cholesterol?"
    Zegt de ander: "Jazeker wel, as ik op de wc zit."
    "Agge op de wc zit?!"
    "Ja, dan zit ik op de wc, kek een bietje om me heen, zie gin wc-papier en denk dan:
    goh leste rol ..."
     
    Tja, ik keek ook een beetje om me heen, zag geen wc-papier en dacht aan dit mopje.
    Waarom nou weer als je een grote boodschap  hebt gedaan?!
     
    MySpace Layouts
     
     
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl