bout.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Wat nog meer?
     

    Mijn favoriete spelletjes

     
     
    Teller
    Je bent op dit moment (unieke) bezoeker nummer  download web counter  sinds 22 juni 2006.
     
    De site is door jullie in totaal al   Web Page Hit Counter  keer bekeken.
    Lezen
    Ik lees momenteel
    Het stille huis
    van
    Ruth Rendell
     
    Dag en tijd
     
     
    Agenda
    Agenda
     
    November
    04/11    Liesbeth
    07/11    Chantal
    09/11    Open podium
    09/11    Astrid en Leo
    10/11    Marijke
    12/11    PsyQ
    14/11    Fem mee naar dansles
    17/11    Aankomst Sinterklaas
    17/11    Guido en Lia
    21/11    Verslagavond?
    24/11    Marc en Marianne
    26/11    Verslagavond?
     
     
    December
    01/12    Familie-bijeenkomst
    03/12    Tandarts
    05/12    Sinterklaas
    10/12    Psychiater
    12/12    Schoonheidsspecialist
    15/12    Diana en Reinier
    16/12    Verjaardag Rinus
    25/12    Kerst
    26/12    Kerst
    31/12    Oud en Nieuw
     
    Januari
    01/01    Sirtaki
    17/01    Carla
    19/01    Ard
    Elise zat vandaag nog in groep H
    en gaat maandag naar groep F.
     
    Na schooltijd zijn Elise en ik naar het andere pand gereden, om te kijken waar klas F is (haar nieuwe klas) en of er misschien nog een juf aanwezig zou zijn.
     
    Klas F zit vlak bij het lokaal waar ze vorig jaar in zat (dus ze kent de sitiuatie ter plekke op haar duimpje) én het is vlak bij enkele van haar vriendinnen die nu gewoon in groep 2 zitten omdat zij natuurlijk geen jaar hebben overgeslagen.
     
    Ook de nieuwe juffen kent Elise al: juf Petra is ooit 4 maanden invaljuf geweest tijdens een zwangerschapsverlof. En juf Esther kent ze van vorig jaar, als ze af en toe al eens een werkje uit groep 3 haalde.
     
    Juf Esther was ook nog aanwezig, en heette Elise van harte welkom in haar nieuwe klas. En van haar hoorde Elise dat er vijf kinderen in haar klas zitten die ze kent, waarvan drie uit haar oude klas van vorig jaar. Elise is helemaal enthousiast, en ik ook.
     
    Ik heb hele goede hoop dat dit nog beter uit gaat pakken dan ik zelf al had gehoopt.
    Lees meer...
    Afgelopen maandag was ik op de school van Elise om overplaatsing te vragen. Nog dezelfde dag kreeg ik te horen dat het wel zou lukken, maar hoe het precies zou lopen, moest nog even uitgezocht worden.
     
    Bel vrijdagmiddag maar even.
     
    Welnu, het is vrijdagmiddag, en ik dacht nog braaf, ik zal niet meteen om 12.01 uur aan de telefoon hangen. Want ook directrices van scholen zijn gewoon mensen, en die willen ook gewoon lunchen. Maar om 12.30 uur mocht ik bellen van mezelf.
    Wat blijkt: niemand van de directie is aanwezig!  En ze zijn ook niet bereikbaar!  Kijk, en dat bedoel ik dus: daar kun je met je pet toch niet bij? Ik had een afspraak!
     
    "Is het dringend?", was vervolgens de vraag. Nou, het is natuurlijk geen zaak van leven of dood, maar het wordt nu toch wel een klein beetje dringend. Ik neem nu iedere dag de auto om Elise naar school te brengen. En dat is om meer dan vijf redenen helemaal geen goede ontwikkeling. Verre van!
    Dus ik zei (in iets andere bewoordingen hoor): JA! Ik zit al 5 dagen op antwoord te wachten, en een klein meisje van vijf ook. En een belafspraak is een belafspraak!!! Potjepotje.
    Nu is er bij iemand een voicemail ingesproken, met het verzoek mij te bellen, maar "als dat niet lukt zal het wel maandag worden".
     
    GGRRRRR, het zal dus wel weer maandag worden, dacht ik.
     

     
    Maar tot mijn grote verbazing ging na 5 minuutjes al weer mijn telefoon:
    Elise wordt maandag verwacht in haar nieuwe klas.
     
    Nadeel is nu, dat ze vandaag voor het laatst in haar huidige klas zit, en dat nu niet weet. Even met de juffen overleggen over een afscheidscake-traktatie volgende week.
    Het voordeel is echter vele malen groter: de afstand is korter, dus ik kan weer gaan lopen. Geen auto meer, en dus geen dure benzinekosten en geen milieuvervuiling. Een auto creëert altijd gevaarlijke situaties rond een school, en daar doe ik nu tegen mijn zin aan mee. Plus het lawaai voor omwonenden.
    Maar nog meer: lopen is natuurlijk gezonder dan auto rijden. Goed voor mijn 'conditie' en die van Elise.
    En last but not least: in dit pand komt Elise veel meer kindjes tegen die ze kent en waar ze graag mee speelt.
     
    Ik ga nu blij het weekend in!
    Lees meer...
    Gisterenavond wist ze het ineens, en ze zei heel stellig:
     
    Ik ga gaatjes laten schieten!
     
    En zo geschiedde. Zie: http://elisebout.punt.nl
    Lees meer...
    Gisteren hadden we een leuke familie-aangelegenheid.
     
    Mijn neef is getrouwd
    Mijn neef Luc trouwde met zijn Isabelle.
     
    Luc heeft altijd een speciaal plekje in mijn hart gehad. Hij is het jongste kleinkind van mijn opa en oma, mijn jongste neef(je) dus. Hij is nu 30 hoor, daar niet van. Maar tijdens de scheiding van mijn ouders, heb ik een tijdje bij mijn oom en tante in huis gewoond. Ik was 8 en hij was 2. Soms vond ik dat moeilijk, soms leuk, maar achteraf denk ik er altijd met een speciaal gevoel aan terug.
    Omdat Luc en ik zes jaar schelen, zaten we ook altijd in dezelfde klas. Zat hij in de eerste (nu groep 3), dan zat ik in de eerste (de brugklas dus). En zat hij in de zesde (groep 8) dan zat ik ook in de zesde (van het VWO). En toen hij naar de brugklas ging, ging ik studeren. Dus toen zaten we weer allebei samen in de eerste. Dat gaf, wat mij betreft altijd een band. Ik geloof dat Luc dat ook wel een beetje heeft met mij.
    Toen Ard en ik trouwden heeft Luc de hele dag vastgelegd op video, en stond overal met zijn snufferd bovenop. Samen met mijn broer heeft hij een mooie videoband van een uur van deze voor ons zo bijzondere dag gemaakt. Ja, ik mag best zeggen dat Luc mijn favoriete neefje was (is).
     
    Isabelle is Luc's jeugdliefde. Het begon met puppy-love, toen ze beide 12 of 13 waren (correct me if I'm wrong). Tijdens het brallerige studentenleven in Amsterdam kwam er een kleine kink in de kabel, zodat Isabelle er niet bij was toen Ard en ik trouwden, maar gelukkig was ik er nu wel bij op de haar trouwdag.
    Vorige week stapten Luc en Isabelle al in het huwelijksbootje (letterlijk) in Amsterdam, maar gisteren was de kerkelijke inzegening, en een groot feest. En het feest had als dress code black tie (= smoking en cocktailjurk).
     

     
    De kerkelijk inzegening duurde (sorry dat ik het zeg hoor) zoals altijd te lang. En als je op de voorste rij zat, had je misschien goed beeld, maar op rij vijf (waar wij zaten) helemaal niet. Maar het was gelukkig geen onpersoonlijke mis, de pastoor deed het leuk, de kids hielden zich redelijk rustig en de kerk was mooi versierd.
     
    De receptie, die daarna volgde, zat uitstekend in elkaar. Terwijl mensen in de rij stonden om het bruidspaar te feliciteren, werden de andere gasten vergast op diverse smakelijke hapjes en drankjes. Zitjes en statafels genoeg, en een vlotte bediening. Voor de kinderen waren er twee lieftallige dames die de kinderen in een soort speelhoekje bezig hielden met tekeningen, ballonnen, schmink en limonade.
    Ard en ik hebben heerlijk bijgekletst met mijn nichten en diens aanhang, en het was leuk om de diverse achterneefjes- en nichtjes rond te zien dartelen.
     
    Het galafeest was op dezelfde lokatie als de receptie van 's middags, en was ook erg goed. Vanaf het begin zat de sfeer er helemaal in. De DJ die draaide, is werkzaam bij een bekend nationaal radiostation, en kreeg bijna alle aanwezige gasten op de dansvloer. Ik heb (tegen beter weten in) me flink uit staan leven op de dansvloer, iets wat in nromaal niet doe, maar ik kon het niet laten. Er waren wat dames die aan enig entertainment deden, er waren uitstekende hapjes, weer voldoende bediening, een speciale cocktailbar en iedereen zeg er vanwege de dress code goed uit. En (waar ik heel gelukkig mee was): geen acts, optredens, 'stukjes' van vrienden of familie.
     
    Om 0.30 uur was het feest nog in volle gang, maar toch gingen we maar naar huis. Het was nog wel even rijden, dus pas om 2.00 uur lag ik in mijn bedje. Ik was weer erg blij dat Ard wilde rijden, en ik ben er nu nog brak van (en dat zal nog wel even duren), maar ik had het voor geen goud willen missen!
     

    En omdat foto's meer zeggen dan 1000 woorden:                
    Lees meer...
    Ik had het er net met Elisabeth over, dat Elise soms op zo enorm me lijkt.
     
    Lijkt jouw kind op iemand?
     
    Je hoort het wel vaker, dat een kind zo enorm op iemand kan lijken, of (karakter)trekken heeft van iemand. Toch went het voor mij niet, want het is soms echt heel gek om te zien, soms lijkt het of ik in een spiegel kijk.
     
    Maar Elise heeft ook veel van Ard (zou hij dan tóch de vader zijn? ), en dat is ook leuk om te zien. Maar ook andere familieleden zie ik in haar terug.
    Liefde voor chocola: van mijn schoonmoeder. Liefde voor ijs: van mijn schoonvader. Liefde voor lezen: van mij. Liefde voor klussen: van Ard. De tenen van Ard, de neus van mijn schoonmoeder, de benen en buik van mij. De bovenste helft van haar gezicht (ogen en voorhoofd): van mij. De mond en de kin: van Ard. De zelfdiscipline (soms): van mijn moeder. Buikpijn bij stress: van mijn broer.
     
    Maar onlangs, in de dierentuin, stond ze met haar handen op haar rug naar de dieren te kijken. En dat vond ik zo frappant: niemand staat of loopt er eigenlijk zo, in die houding (tenminste, ik zie het bij niemand). Behalve vroeger mijn opa. Weird.  De goede man is al elf jaar dood, en Elise is pas vijf.
     
    Ik had het op dat moment helemaal niet door, ik nam gewoon een foto van Elise en mijn nichtje, die zo leuk samen naar een wit hert stonden te kijken. Pas thuis, op de foto zag ik het.
     
     
    Het is zelfs maar half te zien, want Elise's handen waren niet het onderwerp van de foto. Maar mijn blik werd er meteen naartoe getrokken toen ik de foto bekeek. Is het karakter? Zijn het genen? Is het reïncarnatie? Is het toeval? We zullen het waarschijnlijk nooit weten.
     
    Maar eh, op wie lijkt jou kind?
    (Of op wie lijk jij?)
    Lees meer...
    De scholen zijn weer begonnen!
     
    Elise is al weer drie dagen naar school geweest deze week. Ik heb er op Elise's weblog een blogje over geschreven. Dat ga ik hier niet weer doen. Ik verwijs dus gemakshalve gewoon naar haar weblog: http://elisebout.punt.nl.
    Lees meer...
    Gisteren zaten we, na het kijken van een videootje, deels nog even achter het pc-tje, deels waren we het huis aan het opruimen voor de werkster, die op vrijdag altijd komt.
     
    Ik hoorde allemaal wat onbekende geluiden in huis. Waren het de buren of was Elise boven aan het spoken? Ard ging wel even boven kijken.
     
    Na een paar seconden roept hij in lichtelijke paniek:
     
    "Suus ik ben Elise kwijt!!"
     
    Ik trek een sprint en roep al op de trap: "hoezo Elise kwijt?!"
     
    "Nou, het bed is leeg en haar deur stond open, maar ze zit niet op de wc, ze ligt niet in ons bed, ik zie haar nergens!" Gauw kijk ik om me heen. "Ligt ze onder haar bed?" Ard gaat kijken. Nee, daar is ze ook niet. Suus, denk na, waar kan je kind zijn?, dacht ik. Een kind van vijf kan niet ineens verdwenen zijn. En net als Ard op zolder wil gaan kijken, heb ik het bedacht.
     
                                
    Lees meer...
    Zo, en nou is het genoeg geweest! Driemaal is scheepsrecht, maar nu vieren we Elise's verjaardag volgend jaar pas weer hoor.
     
    Maar gisteren hadden we nog 1 dag feest.
     
    Gisteren rond 11.45 uur stonden mijn moeder en mijn broer met zijn gezin op de stoep. Het feest kon weer beginnen.
     
    Lees hier het vervolg -->
    Lees meer...
    We gingen vandaag vrolijk verder waar we woensdag geëindigd waren.
     
    Nou ja, vrolijk?
     
    Een kleine 20 minuten voor het feest zou beginnen, ging er bij Elise weer een tand uit. Voor Elise, die vanwege haar feestje tóch al zo strak stond als de snaar van een viool, was dat wat te veel van het goede. Kijk maar:
     
    Arm kind... Zelfs het ijsje, papa, Leeuw én grapjes konden haar niet troosten. Ach meid, gooi de spanning er maar even uit.
     
    Maar het kwam uiteindelijk natuurlijk wel weer goed hoor.
     
    Resultaat: de vierde tand eruit zorgt voor meer "effect fietsenrek".
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Lees hier hoe de dag verder verliep -->
    Lees meer...
    Nou, zoals verwacht
     
    Elise is enorm verwend op haar verjaardag
     
    Ze heeft een hele leuke maar drukke dag gehad, en dat zonder verjaardagsfeestje.
     
    De dag zag er als volgt uit
     
    08.30    Ard brengt Elise naar school
    08.30    Susanne rijdt 'gauw' heen en weer naar Den Haag voor lichttherapie
    10.00    Trakteren (Ard en ik mochten erbij zijn)
    11.30    Elise van school halen
    12.15    Balletles
    13.00    Gauw taart kopen en lunchen
    14.30    Visite
    16.15    Visite naar huis, staan plotse de buurtjes voor de deur
    16.45    De buurtjes weer naar buiten gewerkt, door naar school
    17.00    Elise heeft bouwsprong (gaat officieel van de onderbouw (groep 1 en 2) naar de middenbouw (groep 3, 4 en 5)
    17.15    Gauw naar huis om zelf te eten
    18.15    Terug naar school
    19.00    De ex-kleuters c.q. nieuwe middenbouwers zingen twee liedjes voor de ouders
    19.30    Elise naar bed, en wij gevloerd op de bank
     
    Het was me het dagje wel zeg. We zijn er alledrie nóg moe van. Hahaha.
     
    Wil je de gewéldige foto's zien? Klik dan hier -->
     
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl